ŻYWORÓDKA Z PIĘKNYMI OCZYMA
Piękniczka błękitnooka (Priapella intermedia)


Priapella intermedia
Wszystkie dostępne mi fachowe źródła dotyczące Priapella intermedia (Alvarez & Carranza, 1952) informują o znacznej ilości siedlisk. Była ona znajdowana w rzekach i jeziorach w wodzie o temperaturze 24-32°C, pH 7,4-9,6, dGH 11-44 i przewodności 50-680 ľS (Novák & Hoffman, Wischnat). Wszystkie źródła zgadzają się tylko co do jednego - zawartość jonów związków azotu była zerowa, czego nigdy nie będziemy jej mogli zapewnić. Ale po doświadczeniach z wielokrotnym rozmnażaniem w przeciągu kilku pokoleń twierdzę, że Priapella intermedia jest pod tym względem dość tolerancyjna.
Potrzebny jest zbiornik hodowlany o pojemności przynajmniej 60-70 litrów. Powinien być średnio zarośnięty, nieprześwietlony, z wolną większą częścią górnej 1/3 słupa wody. Ryby są sprawnymi, szybkimi pływakami oraz znakomitymi skoczkami!
Samce dojrzewają po 5-6 miesiącach i osiągają 5 cm, samice mają pierwsze młode w wieku 7-8 miesięcy i dorastają do ok. 8 cm. Po 28 dniach bardzo mało widocznej ciąży rodzi się niezwykle mała ilość młodych w stosunku do ich wielkości (7 mm). Piętnaście młodych to już bardzo dużo; przeciętnie rodzi się dziesięć sztuk. Dorosłe ryby nie zwracają na nie uwagi. Przy dostatku odpowiedniego pokarmu charakterystyczny jest dla nich początkowy szybki wzrost. W zbiorniku jednogatunkowym porody następują z wielką regularnością, a ilość młodych waha się tylko nieznacznie. Zaobserwowaliśmy, że w przerybionym zbiorniku samice nie zachodzą w ciążę. Wystarczy jednak odłowić kilka sztuk, a po miesiącu porody znów się zaczynają.
Ryby wyraźnie preferują suche pokarmy w płatkach, skrobane mięso oraz żywe i mrożone larwy ochotki, nawet przed innymi rodzajami pokarmu żywego. Trzeba karmić bardzo małymi porcjami, ponieważ karma, która opadła na dno, jest ignorowana. Wykarmi się więc wraz z nimi i znaczna ilość ślimaków.
Priapella intermedia jest najpiękniejszym gatunkiem nielicznego rodzaju (należy do niego P. bonita, compressa, intermedia, olmecae). W małym stadku jest naprawdę pięknym mieszkańcem akwarium. Pomimo niepozornego, ochrowożółtego koloru ciała każdego od razu zainteresuje swym wyraźnie lśniącym na niebiesko okiem.
LITERATURA
  • Dokoupil, N.: Živorodky, SZN, Praha 1981
  • Kempkes, M., Schäfer, F.: Alle Lebendgebärenden der Welt, Verlag A.C.S. (Aqualog), Mörfelden-Walldorf 1998
  • Wischnath, L.: Atlas of Livebearers of The World, T.F.H. Publications, Inc.; USA 1993

  • © Dr Roman Slaboch
    Z języka czeskiego tłumaczył © Wojciech Zięba



    LINKI