ŻYWORÓDKA OSNUTA MITAMI
Limka garbatka (Limia nigrofasciata)


Limia nigrofasciata
Interesująca pod względem kształtu i barwy limka garbatka (Limia nigrofasciata, Regan 1913) jest z pewnością marzeniem każdego miłośnika żyworodek. Trzeba dodać, że marzeniem realnym. Problematyczność i niezwykłość jej hodowli jest demonizowana przez autorów artykułów, którzy ściągają jeden od drugiego. Ten zły zwyczaj zastępowania braku własnego doświadczenia kalkami ze starszych artykułów jest dobrze znany nie tylko u autorów literatury akwarystycznej.
Na przykład tradycyjnym nonsensem jest regularnie wspominana konieczność obecności samca przy porodzie, który rzekomo "współuczestniczy w porodzie", a bez niego "jama brzuszna samiczki przepełni się rozwijającymi się zarodkami, które przerwą ściankę brzuszną i matka ginie". Mam wielokrotne doświadczenie z bezproblemowymi porodami bez udziału samca.
Nie twierdzę jednak, że chodzi o bezproblemową żyworódkę, ale problem leży gdzie indziej: młode samiczki często rodzą nierozwinięte zarodki, a niekiedy nawet ikrę. Jest oczywiste, że hodowca w takim przypadku traci pewność siebie i zaczyna próbować wszelkich możliwych sposobów, aby uzyskać zdrowy narybek. W międzyczasie samica dojrzeje i wzmocni się, co jest główną przyczyną powodzenia.
Innym łatwym do pokonania problemem jest kanibalizm. Dorosłe ryby rzeczywiście pożerają narybek, ale wystarczy, że przywykną do widoku młodych, a nie będą na nie zwracać uwagi. Wypróbowaną metodą jest oddzielny wychów młodych i wpuszczenie ich do dorosłych, gdy osiągną ponad 1 cm. Ta metoda odnosiła w 100% sukces również w hodowli Limia tridens.
Często wspominane składniki roślinne pokarmu powinny być tylko dopełnieniem. Ryby jednoznacznie preferują pokarmy mięsne, po których są w lepszej kondycji, niż po diecie roślinnej. Zdecydowanie są to ryby bardzo żarłoczne, mają jednak stosunkowo dobre trawienie, tak że gęsto zarośnięte akwarium jest w stanie znaczną część odchodów "zagospodarować". Nie uwolni nas to jednak od konieczności regularnego czyszczenia, gdyż starsze osobniki reagują na podwyższoną zawartość związków azotu niezaraźliwą puchliną wodną.
Garbatka jest miłą, żywą rybką, która się nadmiernie nie mnoży, a w stadku (przynajmniej 20 szt. w akwarium jednogatunkowym) ukaże prawdziwe znaczenie nazwy angielskiej - Sheep's head (barania głowa).
LITERATURA
  • Dokoupil, N.: Živorodky, SZN, Praha 1981
  • Kempkes, M., Schäfer, F.: Alle Lebendgebärenden der Welt, Verlag A.C.S. (Aqualog), Mörfelden-Walldorf 1998
  • Wischnath, L.: Atlas of Livebearers of The World, T.F.H. Publications, Inc.; USA 1993

  • © Dr Roman Slaboch
    Z języka czeskiego tłumaczył © Wojciech Zięba



    LINKI