LIMKA NIEZMORDOWANA SEKSUALNIE
Limka czarnobrzucha (Limia melanogaster)



Limia melanogaster
Pochodząca z Jamajki limka czarnobrzucha (Limia melanogaster, Günther 1866) jest jedną z najłatwiejszych do hodowli i rozmnażania gatunków żyworódek. Zadowoli się nawet 50-litrowym zbiornikiem, dowolnie obsadzonym, temperaturą 18-30°C, dowolnym pokarmem (preferuje pokarm zwierzęcy). Wymaga tylko regularnej wymiany przynajmniej 1/3 wody co 10-14 dni. Bez świeżej wody przestaje się mnożyć.
Choć obsadzenie zbiornika roślinami nie ma znaczenia, lepiej zapewnić jej gęsto zarośnięte akwarium, aby samice miały możliwość ucieczki przed bardzo aktywnymi seksualnie samcami. Ich próby zapłodnienia są praktycznie nieustanne i bardzo natrętne, tak że prawie nigdy nie można ich zobaczyć uspokojonych. (Fotografowanie tego gatunku zmusiło mnie do przejścia na technologię cyfrową, ponieważ nie udaje się nawet 1 zdjęcie na 100. Dlatego też istnieje bardzo mało dobrych fotografii L. melanogaster.)
Samice mają wyraźną plamę ciążową, zajmującą praktycznie połowę partii brzusznej. Stąd też wywodzi się łacińska nazwa gatunkowa (melanogaster = czarnobrzucha). Natomiast samce mają płetwę ogonową brudnożółtą, dolna część partii ogonowej jest niemal czarna z metalicznie niebieskim połyskiem, reszta ciała jest koloru brudnobiałego przechodzącego w oliwkowy w części grzbietowej. Choć żaden z kolorów nie jest nadzwyczajny, całość jest harmonijna i bardzo piękna.
Wspomniana plama ciążowa pojawia się po pierwszym zapłodnieniu samicy (w wieku 5-8 miesięcy) i nie zmienia swej wielkości aż do końca życia ryby. Zmienia się tylko grubość partii brzusznej w zależności od stadium ciąży. Dopóki się ta plama nie pojawi, nie można stwierdzić, czy dany osobnik nie będzie samcem. Dojrzewają one w bardzo różnym wieku (3-9 miesięcy) i wielkości (2-4 cm).
Limka czarnobrzucha łatwo się krzyżuje z wszystkimi gatunkami rodzaju Limia, ale są również znane krzyżówki z przedstawicielami innych rodzajów, np. Poecilia czy Xiphophorus. Ze względu na ich niekiedy aż szaloną aktywność płciową nie ma w tym nic dziwnego. Dlatego bezwarunkowo konieczna jest oddzielna hodowla.
Limka czarnobrzucha jest jedną z żyworodek, której rozmnażanie jest tak łatwe, że dosłownie zaleje środowisko hodowcy i uniemożliwi jakikolwiek zbyt, tak że w końcu chętnie się jej pozbędzie. To jest główny powód jej małego rozpowszechnienia.
LITERATURA
  • Dokoupil, N.: Živorodky, SZN, Praha 1981
  • Kempkes, M., Schäfer, F.: Alle Lebendgebärenden der Welt, Verlag A.C.S. (Aqualog), Mörfelden-Walldorf 1998
  • Wischnath, L.: Atlas of Livebearers of The World, T.F.H. Publications, Inc.; USA 1993

  • © Dr Roman Slaboch
    Z języka czeskiego tłumaczył © Wojciech Zięba



    LINKI