Anna Pecio
EWOLUCJA ŻYWORODNOŚCI WŚRÓD RYB

4.4. Ryby kostnoszkieletowe (Teleostei): Adaptacje do żyworodności u latimerii
Jaja latimerii (Latimeria chalumnae) są niezwykle duże; mają średnicę ok. 9 cm i ważą ok. 185g (DEYYS i in. 1972). Po owulacji wyrzucane są do jamy ciała, skąd wychwytywane przez lejek przechodzą do jajowodu czyli przewodu Miillera. Tutaj podlegają zapłodnieniu, a rozwijające się zarodki są przetrzymywane w zmodyfikowanym fragmencie jajowodu czyli macicy (MILLOT i in. 1978, SMITH i in. 1975). Początkowym źródłem pokarmu zarodków jest żółtko oraz niewielka ilość substancji produkowanych przez samicę do światła jajowodu (macicy), absorbowanych przez ściany silnie rozwiniętego woreczka żółtkowego. Pod koniec trwającej ok. 13 miesięcy ciąży substancje nadal są absorbowane przez ścianę spłaszczonego, pustego woreczka żółtkowego, tworzącego tzw. łożysko pływające (WOURMS i in. 1980). Badania ultrastruktury nabłonka macicy wykazały niewielkie modyfikacje związane z tworzeniem substancji pokarmowych. W związku z tym faktem pojawiły się niewyjaśnione okoliczności związane z osiągnięciem przez niektóre zarodki masy ciała ok. 500 g (WOURMS i in. 1980, WOURMS i in. 1988). W przewodzie pokarmowym zarodków znaleziono brązowawą amorficzną substancję, co daje podstawy do przypuszczenia, że źródłem pokarmu zarodków mogą być owulowane jaja (oofagia) lub produkty ich rozpadu, znajdujące się w macicy (WOURMS i in. 1980).